Imagefoto met de ROCKET,

LOWA CLIMBING Team Emma Lorenz

Een beslissing die een leven compleet verandert

Dat een zo kleine beslissing een zo ingrijpende veran­dering in het leven tot gevolg kan hebben, had Emma Lorenz niet gedacht in 2013. De destijds 12-jarige Emma was eigenlijk alleen maar op zoek naar iets nieuws en ging met haar moeder mee sporten – om precies te zijn: klimmen. Emma had nauwelijks haar schoenen aange­trokken en hing aan de wand, of de basis was gelegd voor een nieuwe klim­carrière. Al meer dan een jaar later nam Emma bij de C-meisjes deel aan de NRW Overall Cup en pakte daar de eerste plaats. Dit was zeker niet haar laatste succes. In 2015 behaalde ze op het eerste open NRW-kampi­oenschap boulderen bij de B-meisjes de vierde plaats en bij de tweede ronde in juni 2015 belandde Emma zelfs op de bovenste trede. Ook het jaar daarop behaalde de klimster van het DAV-kader Rheinland-Köln twee podi­um­plaatsen en werd ze West-Duitse kampioene in de totaal­rang­schikking. In 2017 startte ze direct met de derde plaats in het open NRW-kampi­oenschap boulderen, achter haar trai­nings­partner en collega uit het LOWA CLIMBING Team Luisa Flohé.

Feiten & informatie

Geboor­tedatum:
18.03.2001
Geboor­te­plaats:
Düsseldorf
Land:
Dormagen
Beroep:
scholier
Favoriete klimplek:
Frän­kische Alb, Sardinië, Tenerife
Lokale berg:
Eifel
Lengte:
1,73 m
Gewicht:
60 kg

Emma Lorenz,
Wat is tot nu toe je hoog­tepunt bij het klimmen?

“Er zijn natuurlijk veel kleine hoog­te­punten geweest. Maar wat me vooral is bijge­bleven, was een belevenis op Sicilië. Daar was ik op oude­jaarsavond 2019/2020. Op een klimplek daar had je een adem­be­nemend uitzicht over de hele stad. De routes waren geweldig, veel tufsteen – ik genoot echt van het beklimmen van de routes. Op 31–12 bleven we lang op de rotsen. Sommige bewoners waren al oude­jaarsavond aan het vieren en we konden dat van bovenaf bewonderen, vooral het vuurwerk.

Het hoog­tepunt van het wedstrijd­klimmen is dat ik me de afgelopen drie jaar heb kunnen kwali­ficeren voor alle Duitse boul­d­er­kam­pi­oen­schappen. Vooral het kampi­oenschap in Berlijn was mooi.”

Heb je een tip voor jonge klimmers?

“Maak zoveel mogelijk verschillende bewe­gingen. Daarbij leer je ook veel verschillende schroef­stijlen kennen. Zo bouw je een groot bewe­gings­spectrum op. Het is ook leuk om met anderen in een groep te klimmen. Iedereen heeft andere oplos­singen en bewe­gingen, dus zo kun je elkaar je eigen beta uitleggen en patronen leren die je in je eentje misschien nooit zou hebben bedacht. Bovendien is het gewoon heel leuk.”

Imagefoto met de ROCKET,

Hoe ben je gaan berg­be­klimmen, en waarom heb je er uitein­delijk voor gekozen?

“Toen ik 13 was, wilde ik wel eens wat nieuws uitproberen. Ik had geen zin meer in dansen of kinder­gym­nastiek. Zo kwam ik via mijn moeder bij het klimmen, zij heeft vroeger veel in de Fran­kenjura geklommen. Daarna zijn we voor het eerst naar een klimhal gegaan. Nadat ik een paar keer had geklommen, wilde ik niet meer stoppen. Beetje bij beetje ben ik begonnen met mijn eerste wedstrijden. Ik weet nog dat ik me gewoon via internet had inge­schreven voor een nationaal kampi­oenschap bij de C-jeugd – ik had het niet eens aan mijn moeder verteld en ik had geen idee hoe dat allemaal gaat. Dat was het startschot. Ik hou gewoon van klimmen omdat het zo geva­rieerd is. Er zijn meestal meerdere beta’s voor een boulder of een lead-route. Het is voor mij altijd een grote uitdaging om mijn eigen oplos­singen te vinden.

Bovendien is er voor mij persoonlijk niets wat meer plezier geeft dan een dag lekker buiten met vrienden te gaan boulderen.”

Wat betekent geluk voor jou?

“Klimmen. Als ik bijvoorbeeld na lang plannen mijn project uitvoer of als ik een coole wedstrijd heb geklommen waarbij ik alles precies wist.

Ik voel me ook gelukkig als het goed gaat met mijn familie en vrienden. En door een aantal klim­blessures die ik heb gehad, betekent geluk nu ook zelf gezond zijn.”